Spring naar inhoud

Vastgoedkoerier

Nieuws over zakelijk vastgoed in Nederland en België: transacties, kantoren, logistiek, retail, huurrecht, personalia en marktanalyses

  • Nieuws
  • Intern nieuws
  • Corporate vastgoed
  • Achtergronden
  • Vastgoedpolitiek
  • Cijfers
  • Sectoren
    • Woningmarkt
    • Kantoren
    • Retail
    • Logistiek
  • Transacties
  • Juridische zaken
  • Veilingen
  • Personalia
  • Podcast
  • Gossip
  • Meer
    • Events
    • Vacatures
    • Uitgelicht
    • Werk
    • Specials
    • Agenda
    • Over
    • Tips & contact
Juridische zaken, Nieuws

Rechter: verbouwing Groningse monumenten voor daklozenopvang mag door

De voorzieningenrechter in Groningen weigert de omgevingsvergunningen te schorsen voor de verbouwing van Nieuwe Boteringestraat 28 en 30, waaronder een rijksmonument, tot opvang voor dak- en thuisloze mensen. Onder de Omgevingswet bepaalt de aanvrager zelf welke vergunningen hij in welke volgorde aanvraagt.

Roderick van Vleuten
5 november 2026
13-20 minuten

De voorzieningenrechter van de Rechtbank Noord-Nederland heeft op 5 november 2026 geweigerd de omgevingsvergunningen te schorsen voor de verbouwing en verduurzaming van de panden Nieuwe Boteringestraat 28 en 30 in Groningen, waarvan nummer 30 een rijksmonument is. De gemeente Groningen wil de panden geschikt maken voor de opvang van dak- en thuisloze mensen. Omwonenden probeerden de werkzaamheden via een voorlopige voorziening stil te leggen, maar zonder succes (ECLI:NL:RBNNE:2026:4922). Voor de vastgoedpraktijk is vooral één overweging interessant: onder de Omgevingswet bepaalt de aanvrager zelf welke vergunningen hij aanvraagt en in welke volgorde. Een mogelijk benodigde aanlegvergunning hoefde dus niet gelijktijdig met de bouwvergunning te worden aangevraagd. Op dezelfde dag wees dezelfde rechter ook een tweede verzoek van de omwonenden af, gericht tegen de weigering van Gedeputeerde Staten van Groningen om handhavend op te treden op grond van de regels voor soortenbescherming (ECLI:NL:RBNNE:2026:4923).

Partijen en advocaten

Verzoekers: [verzoekers] (omwonenden, geanonimiseerd in de uitspraak)
Advocaat: mr. D.J. Meijer, Bout Advocaten (Groningen) · meijer@boutadvocaten.nl · 050 314 08 40

Verweerder: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Groningen
Gemachtigden: C. Bouwmeester en G. Holband (geen advocaat vermeld in de gepubliceerde uitspraak)

Derde-partij (vergunninghouder): Gemeente Groningen
Gemachtigden: C. Kool en P. Vos

Verweerder in de samenhangende zaak (ECLI:NL:RBNNE:2026:4923): het college van Gedeputeerde Staten van de provincie Groningen
Gemachtigde: C.Q. Herfst

Advocaat in deze zaak? Wij nemen uw zienswijze op deze uitspraak en de betekenis ervan voor de vastgoedsector graag op. Mail Roderick van Vleuten via roderick@vastgoedkoerier.nl.

De feiten: twee panden, drie soorten activiteiten

De gemeente Groningen trad in deze zaak op als vergunninghouder. Zij vroeg op 19 mei 2026 omgevingsvergunningen aan voor het herstellen en verduurzamen van de twee panden aan de Nieuwe Boteringestraat. Het college van burgemeester en wethouders verleende die vergunningen op 14 juli 2026. De gemeente was dus in twee rollen bij de zaak betrokken: als bevoegd gezag dat de vergunningen verleende en als aanvrager die er gebruik van maakt.

Voor het pand op nummer 28 ging het om een omgevingsplanactiviteit bouwen en een technische bouwactiviteit. Het college toetste het plan aan de bouwregels van de bestemmingsplannen “Hortusbuurt – Noorderplantsoen” en “Gebouwd Erfgoed Groningen”, die sinds de inwerkingtreding van de Omgevingswet als tijdelijk deel van het omgevingsplan gelden. Voor nummer 30 kwam daar een rijksmonumentenactiviteit bij, omdat dat pand een rijksmonument is.

De vergunde werkzaamheden zijn uiteenlopend. Volgens de uitspraak gaat het onder meer om isolatie van de daken van beide panden, het opnieuw leggen van de bestaande dakpannen op nieuwe tengels en panlatten, een installatie voor warmteterugwinning (wtw) waarvan de unit op het platte dak van nummer 28 komt, nieuwe kozijnen bij nummer 28, HR++-glas bij nummer 30, een verbrede toegang bij nummer 30 voor rolstoelgebruikers, een aangepaste indeling binnen, vervanging van de terreinriolering door een gescheiden stelsel en technisch onderhoud. De bouwwerkzaamheden waren ten tijde van de zitting al begonnen.

De achtergrond van het project is in Groningen al langer onderwerp van discussie. Uit eerdere berichten van de Rechtspraak blijkt dat de gemeente de dagopvang voor daklozen, die het Leger des Heils exploiteert aan de Spilsluizen 5, wil verplaatsen naar de Nieuwe Boteringestraat 28-30. In januari 2026 oordeelde de voorzieningenrechter in een civiel kort geding van omwonenden dat de gemeente haar eigen Participatieverordening had geschonden; de gemeente mocht toen nog niet definitief besluiten (ECLI:NL:RBNNE:2026:94). In juni 2026 volgde een tweede kort geding, waarin de voorzieningenrechter oordeelde dat de gemeente niet onrechtmatig handelde door het pand voor de opvang te verhuren (ECLI:NL:RBNNE:2026:2211). In de uitspraak van 5 november merkt de voorzieningenrechter op dat uit eerdere procedures van de verzoekers de indruk kon ontstaan dat hun zorgen vooral het beoogde gebruik als opvang betreffen, maar dat dat gebruik op korte termijn niet aan de orde is.

Procesverloop

De omwonenden maakten bezwaar tegen beide vergunningen en vroegen de voorzieningenrechter om voorlopige voorzieningen. De verzoeken werden onder twee zaaknummers geregistreerd, één per pand. Eerder hadden zij ook gevraagd om een ordemaatregel, een tijdelijke maatregel in afwachting van de behandeling. Die wees de rechter op 29 oktober 2026 per brief af. Ter zitting legde hij uit waarom: hij had op dat moment het dossier en het verweerschrift van het college nog niet, en een ordemaatregel zonder volledig dossier is een zware ingreep die in beginsel alleen past bij ernstige en onomkeerbare gevolgen. Daarvan was niet gebleken. Verder woog mee dat de omwonenden al eind juli 2026 door de gemeente waren geïnformeerd over de bouwplanning en dat zij lang hadden gewacht met hun verzoek.

De zitting vond plaats op 4 november 2026. De rechter deelde de beslissing op 5 november telefonisch mee aan partijen. Spoedeisend belang nam hij zonder meer aan, omdat de bouw al was begonnen.

Standpunten van partijen en oordeel van de rechter

Archeologie en de volgorde van aanvragen

Het eerste bezwaar van de omwonenden ging over archeologie. Op beide percelen geldt volgens het bestemmingsplan “Hortusbuurt-Noorderplantsoen” de dubbelbestemming “Waarde-Archeologie 1”. De planregels kennen een vergunningplicht voor onder meer ontgraven, afgraven en het aanleggen van leidingen, met een uitzondering voor ingrepen kleiner dan 50 m² en minder diep dan 0,3 meter onder maaiveld. Omdat de terreinriolering wordt vervangen, drainage wordt toegevoegd en nieuwe buitenriolering wordt aangelegd, moet er gegraven worden. Diepte en oppervlak waren volgens de omwonenden onbekend, zodat niet duidelijk was of de vergunningplicht gold.

Het college stelde dat, als die vergunning al nodig is, het gaat om een afzonderlijke vergunning voor een aanlegactiviteit, en dat het onder de Omgevingswet aan de aanvrager is om te bepalen in welke volgorde hij vergunningen aanvraagt. Die aanlegvergunning was niet aangevraagd en dus ook niet verleend.

De voorzieningenrechter volgde het college. Onder de Omgevingswet bestaat niet langer de plicht om onlosmakelijk samenhangende activiteiten tegelijk aan te vragen; de aanvrager bepaalt zelf waarop zijn aanvraag betrekking heeft. Als er een aanlegvergunningplicht zou gelden, hoefde de gemeente die dus niet gelijktijdig aan te vragen. De procedure ging ook niet over de vraag of zo’n vergunning nodig is. Bovendien zijn de archeologieregels geen bouwregels: het college hoefde de omgevingsplanactiviteit bouwen daar niet aan te toetsen. Deze grond slaagde niet.

Constructieve veiligheid van de daken

Het tweede bezwaar betrof de technische bouwactiviteit. Volgens de omwonenden was onvoldoende onderzocht wat de ingrepen betekenen voor de hoofddraagconstructie. Zij wezen op extra gewicht door het vervangen van steenwol en gipsplaten in de schuine daken door isolatieplaten van een ander type, en op onduidelijkheden over de houtkwaliteit in de statische berekening voor de wtw-unit. Ook had volgens hen doorgerekend moeten worden of de constructie als geheel kan bezwijken.

De rechter wees erop dat het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl) voor verbouwingen een aannemelijkheidstoets kent: de vergunning wordt verleend als aannemelijk is dat aan de regels van hoofdstuk 5 van het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) wordt voldaan (artikel 8.3b, tweede lid, Bkl). Een voorlopigevoorzieningenprocedure leent zich niet voor een diepgaande technische beoordeling. Wel achtte hij niet aannemelijk dat de daken zo zwaar worden belast dat er een reëel risico op bezwijken ontstaat. Aan de vergunningen liggen statische berekeningen van een deskundig bureau ten grondslag, de wtw-unit wordt pas volgend jaar geplaatst en het college lichtte toe dat voor de bestaande balklaag van een lagere houtkwaliteit (C18) is uitgegaan en alleen voor de nieuwe raveelconstructie van C24. Over de isolatie verklaarde de gemachtigde van het college dat volgens de constructeur de gewichtstoename beperkt is en binnen de veiligheidsmarges blijft. De omwonenden betwistten dat, maar zij en hun gemachtigde zijn geen onafhankelijke deskundigen. Een uitgebreidere reactie van de constructeur kan volgens de rechter in de bezwaarfase volgen.

Rijksmonument: advies van de RCE en van de commissie

Voor nummer 30 voerden de omwonenden aan dat het college advies had moeten vragen aan de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). Dat is volgens artikel 4.32, tweede lid, onder b, onder 2, van het Omgevingsbesluit nodig bij het ingrijpend wijzigen van een monument of een belangrijk deel daarvan, als de gevolgen voor de monumentale waarden vergelijkbaar zijn met slopen. Het college wees op de bouwhistorische verkenning (BHV): door twee eerdere ingrijpende verbouwingen zijn nog weinig monumentale onderdelen over; vooral het casco, de buitenzijde, de balklaag en (deels) de kap zijn origineel, en daar gebeurt weinig of niets aan.

De rechter gaf het college gelijk. Het bezwaar ging over werk aan de binnenzijde, waar volgens de BHV nauwelijks monumentale waarden resteren. De voorgevel, de rechterzijgevel en de kapconstructie, waar de monumentale waarde vooral zit, blijven nagenoeg intact. Er is dus geen ingrijpende wijziging, en zelfs als dat wel zo zou zijn, zijn de gevolgen niet vergelijkbaar met sloop.

Ook het bezwaar dat de vergunning was verleend ondanks kritische opmerkingen van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit (CRK) faalde. De CRK adviseerde op 17 juni 2026 nog niet positief, met opmerkingen over de plattegronden en het fietsparkeren. Het plan werd aangepast; in het advies van 8 juli 2026 resteerde alleen het fietsparkeren als punt. Daaruit leidde de rechter af dat de commissie over de rest positief was. Het fietsparkeren werd daarna conform het advies aangepast.

Belang van de monumentenzorg en een open voorschrift

Volgens artikel 8.80 Bkl mag een vergunning voor een rijksmonumentenactiviteit alleen worden verleend als de activiteit in overeenstemming is met het belang van de monumentenzorg. De omwonenden vonden dat die afweging ontbrak en wezen op onderdelen met een hoge intrinsieke waarde, zoals muren van het voorhuis, balklagen, kapconstructie, historische gang, voorgevel en voordeur, die volgens het restauratieplan wel worden aangepast. De rechter oordeelde dat het college voldoende had onderbouwd dat de delen met monumentale waarde niet of nauwelijks worden aangetast, en dat de gemeentelijke monumentendeskundige en de CRK positief adviseerden. De omwonenden hadden daar geen eigen advies van een onafhankelijke deskundige tegenover gezet. Een eerdere doorbraak waardoor de panden zijn samengevoegd, volgens de vergunninghouder minstens tien jaar geleden gerealiseerd, kon in deze procedure niet worden beoordeeld; een voorlopige voorziening zou eventuele aantasting daarvan ook niet meer kunnen voorkomen.

Tot slot vonden de omwonenden een voorschrift te open, waarin staat dat definitieve keuzes samen met belanghebbenden en in overleg met de gemeentelijke bouwinspecteur worden gemaakt. Volgens de rechter is vergund wat in de bestandenlijst, de tekeningen en het restauratieplan staat. Het voorschrift maakt geen ander werk mogelijk; wijken de definitieve keuzes af van het vergunde, dan is een nieuwe vergunning nodig.

De voorzieningenrechter wees de verzoeken af. De vergunningen worden niet geschorst; griffierecht en proceskosten worden niet vergoed. Tegen een uitspraak op een verzoek om voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure.

De samenhangende uitspraak over beschermde soorten

In de tweede zaak hadden de omwonenden Gedeputeerde Staten van Groningen gevraagd handhavend op te treden, omdat de bouw volgens hen gierzwaluwen, huismussen en vleermuizen, vooral de laatvlieger, zou verstoren. Gedeputeerde Staten wezen dat verzoek op 11 september 2026 af. De voorzieningenrechter merkte in elk geval de verzoekers die eigenaar en bewoner zijn van aangrenzende percelen voorlopig aan als belanghebbenden, en ging inhoudelijk op de zaak in. Hij wees erop dat het stilleggen van de bouw in afwachting van het bezwaar alleen denkbaar is als zeer aannemelijk is dat de werkzaamheden leiden tot overtreding van de soortenbeschermingsregels en tot onomkeerbare schade.

Die drempel werd niet gehaald. Op basis van het maatwerkplan van een ecoloog stelde de rechter vast dat de gierzwaluw buiten het broedseizoen niet in Nederland is en dat niet was aangevoerd dat er beschermde nesten zijn. Voor de huismus vinden de werkzaamheden ook buiten het broedseizoen plaats; de stelling dat er nesten in de kappen van de zonwering zitten, was niet met stukken onderbouwd. Bovendien worden nestkasten geplaatst en wordt gaas aangebracht om het pannendak geschikt te houden. Voor vleermuizen gold dat bij het onderzoek geen laatvliegers waren aangetroffen, dat de panden daarna natuurvrij zijn gemaakt en dat een ecoloog de effectiviteit daarvan heeft gecontroleerd. Na een melding van een vleermuiswerkgroep besloot de vergunninghouder tot een addendum op het maatwerkplan met extra voorzieningen voor de laatvlieger. De rechter achtte een (dreigende) overtreding van de artikelen 11.37 en 11.46 van het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal), in samenhang met artikel 5.1, tweede lid, onder g, van de Omgevingswet, niet aannemelijk.

Juridisch kader

Het toetsingskader voor een voorlopige voorziening staat in artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb): de voorzieningenrechter kan een voorziening treffen als onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. In de praktijk beoordeelt hij of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft.

Materieel draaide de zaak om het vergunningenstelsel van de Omgevingswet, die sinds 1 januari 2024 geldt. De wet onderscheidt verschillende activiteiten, waaronder de omgevingsplanactiviteit (bouwen of aanleggen in strijd met of getoetst aan het omgevingsplan), de technische bouwactiviteit (getoetst aan het Bbl) en de rijksmonumentenactiviteit. Oude bestemmingsplannen gelden als tijdelijk deel van het omgevingsplan tot de gemeente een nieuw omgevingsplan heeft vastgesteld.

Onder de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) gold de regel dat activiteiten die onlosmakelijk met elkaar samenhangen in één aanvraag moesten worden ondergebracht. Volgens het Informatiepunt Leefomgeving (IPLO) is dat criterium onder de Omgevingswet vervallen. De aanvrager kiest zelf welke aanvragen hij in welke volgorde indient. Er is één uitzondering: in bepaalde gevallen moeten een vergunning voor een milieubelastende activiteit en een vergunning voor een wateractiviteit wel tegelijk worden aangevraagd (artikel 5.7, vierde lid, Omgevingswet). Daar staat tegenover dat het bevoegd gezag de aanvrager moet laten weten welke andere vergunningen nog nodig zijn, voor zover dat in te schatten is (artikel 3:19 Awb), een inspanningsverplichting.

Voor monumenten gelden twee extra lagen. Artikel 8.80 Bkl verplicht tot een toets aan het belang van de monumentenzorg. Artikel 4.32 van het Omgevingsbesluit bepaalt wanneer advies van de RCE nodig is, onder meer bij een ingrijpende wijziging met sloopachtige gevolgen.

Eerdere vergelijkbare rechtspraak

De lijn dat de aanvrager onder de Omgevingswet de volgorde van aanvragen bepaalt, sluit aan bij een uitspraak van de Rechtbank Overijssel van 13 augustus 2026 over een pluimveestal (ECLI:NL:RBOVE:2026:5319). Daar oordeelde de rechtbank dat er, anders dan onder de Wabo, geen verplichting is om een omgevingsplanactiviteit en een Natura 2000-activiteit tegelijk aan te vragen. De vraag of het project past binnen de Habitatrichtlijn hoort volgens die rechtbank thuis in de aparte Natura 2000-procedure, niet in de procedure voor de omgevingsplanactiviteit.

In de soortenbeschermingszaak verwijst de voorzieningenrechter zelf naar twee uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Het college beriep zich op een uitspraak van 3 juni 2026 over het verplaatsen van een ooievaarspaal bij een tennisvereniging in Gorssel, om te betogen dat omwonenden geen belanghebbende zijn (ECLI:NL:RVS:2026:3185). De rechter maakte onderscheid, omdat hier een deel van de verzoekers eigenaar en bewoner is van aangrenzende percelen. Hij verwees daarbij naar de uitspraak van de Afdeling van 15 december 2021 over een fiets- en wandelpad in het Natura 2000-gebied Kop van Schouwen (ECLI:NL:RVS:2021:2823), waaruit volgt dat eigenaren van aangrenzende percelen bij natuurbeschermingsbesluiten in beginsel belanghebbende zijn.

Ook de twee eerdere civiele kortgedingen over hetzelfde project laten zien hoe de rechter de rollen verdeelt. In januari 2026 kregen de omwonenden gelijk op het punt van participatie: de gemeente had een participatieaanpak moeten opstellen en stukken tijdig moeten delen, maar mocht de participatie wel beperken tot informeren en luisteren (ECLI:NL:RBNNE:2026:94). In juni 2026 oordeelde de voorzieningenrechter dat de keuze van de locatie aan het gemeentebestuur is en dat omwonenden zich niet op Europese aanbestedings- en staatssteunregels kunnen beroepen, omdat zij geen concurrenten van het Leger des Heils zijn (ECLI:NL:RBNNE:2026:2211). De bestuursrechter toetst in de uitspraak van 5 november alleen de vergunningen zelf; de wenselijkheid van de opvang op deze plek speelt daarin geen rol.

Betekenis voor eigenaren, ontwikkelaars en beleggers

Voor wie panden herontwikkelt of transformeert, en vooral voor eigenaren van monumenten, bevat de uitspraak een paar bruikbare lessen.

De eerste gaat over planning. Dat een aanvrager onder de Omgevingswet zelf de volgorde van vergunningen bepaalt, biedt ruimte om een project in fasen aan te vragen: eerst de bouw, later bijvoorbeeld een aanleg- of Natura 2000-activiteit. Een bezwaarmaker kan een bouwvergunning dan niet onderuit halen met het argument dat een andere vergunning ontbreekt. De keerzijde is dat het risico bij de initiatiefnemer blijft: wie bouwt terwijl een andere vergunning nodig blijkt, kan alsnog met handhaving te maken krijgen. Het is dus verstandig vooraf in kaart te brengen welke activiteiten een project omvat, inclusief grondwerk voor riolering, kabels en leidingen in gebieden met een archeologische dubbelbestemming.

De tweede les gaat over de onderbouwing bij monumenten. De gemeente kon zich met succes beroepen op een bouwhistorische verkenning die precies aangaf welke onderdelen nog monumentale waarde hebben. Wie een monument wil verduurzamen of anders indelen, staat sterker met een gedegen BHV en een restauratieplan dat aansluit op de waardestelling. Het advies van een welstands- of erfgoedcommissie weegt mee; aanpassingen naar aanleiding van dat advies moeten zichtbaar in het plan terugkomen.

De derde les gaat over techniek. Bij verbouwingen geldt een aannemelijkheidstoets voor de bouwtechnische regels. Een constructieve berekening van een deskundig bureau, plus een toelichting van de constructeur op specifieke punten, was hier voldoende. Bezwaarmakers die zonder eigen deskundige komen, maken in een spoedprocedure weinig kans.

De vierde les betreft ecologie. Wie in de winterperiode bouwt, met een maatwerkplan, natuurvrij gemaakte panden, gecontroleerd door een ecoloog, en vervangende verblijfplaatsen, staat sterk tegenover een handhavingsverzoek. Een addendum na nieuwe meldingen, zoals hier voor de laatvlieger, helpt om een dreigende overtreding uit te sluiten.

Tot slot de proceshouding. De voorzieningenrechter rekende het de omwonenden aan dat zij al eind juli wisten van de bouwplanning en pas laat een voorziening vroegen. Voor zowel ontwikkelaars als omwonenden geldt: wie snel duidelijkheid wil, moet ook snel handelen.

Praktische tips

  • Breng bij herontwikkeling vooraf alle activiteiten in kaart (bouwen, aanleggen, monument, milieu, natuur) en leg vast welke vergunning wanneer wordt aangevraagd. Het bevoegd gezag moet melden welke andere vergunningen nodig zijn, maar dat is geen garantie.
  • Controleer dubbelbestemmingen voor archeologie in het tijdelijke deel van het omgevingsplan en de daarin genoemde drempels voor oppervlak en diepte.
  • Laat bij monumenten een bouwhistorische verkenning met waardestelling opstellen en verwerk adviezen van erfgoed- en kwaliteitscommissies aantoonbaar in het plan.
  • Zorg dat vergunningsvoorschriften niet meer ruimte suggereren dan vergund is; wijzigingen tijdens de uitvoering vragen om een nieuwe of gewijzigde vergunning.
  • Laat een ecoloog een maatwerkplan opstellen en de uitvoering begeleiden, en plan werk aan daken en gevels buiten het broedseizoen.
  • Communiceer de bouwplanning tijdig met de omgeving. Dat is niet alleen goed voor de verhoudingen, maar kan in een spoedprocedure ook juridisch meewegen.

Wat nu volgt

Met de afwijzing van de voorlopige voorzieningen kan de verbouwing doorgaan. De bezwaarprocedures tegen de vergunningen en tegen de afwijzing van het handhavingsverzoek lopen nog. Na de beslissing op bezwaar staat beroep open bij de rechtbank en daarna hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Volgens de uitspraak is de ingebruikname als opvang voor dak- en thuisloze mensen op korte termijn niet aan de orde; de wtw-unit op het dak van nummer 28 volgt volgend jaar.

Bron: Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBNNE:2026:4922
Extra bronnen: Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBNNE:2026:4923 · Rechtbank Noord-Nederland, nieuwsbericht 19 januari 2026 · Rechtbank Noord-Nederland, nieuwsbericht 10 juni 2026 · IPLO – Dit is veranderd voor de omgevingsvergunning · Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBOVE:2026:5319

Dit delen:

  • Delen op X (Wordt in een nieuw venster geopend) X
  • Share op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend) Facebook
Like Aan het laden…
Tags: Advocaat: D.J. Meijer, Deelgebied: Omgevingsrecht, Groningen, Kantoor: Bout Advocaten, Monumenten, Omgevingswet

Reacties

Iedereen kan reageren. Vul je naam en e-mailadres in; je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Reacties verschijnen na controle door de redactie.

Geef een reactie Reactie annuleren

Laatste nieuws

  • Verhuurde en lege winkel aan Amsterdamse Zeilstraat op 30 november geveild21 november 2026
  • CBS: 18.100 nieuwbouwwoningen opgeleverd in derde kwartaal, vergunningen vallen terug na junipiek20 november 2026
  • Provincie Utrecht stelt nieuwe Omgevingsvisie vast: ruimte voor energie-infrastructuur en proef met parallel plannen20 november 2026
  • Cushman & Wakefield: Lijnbaan klimt 18% in tophuur, Amsterdamse topstraten stabiel maar krap20 november 2026
  • IKEA huurt circa 2.400 m² bij Mandemakers voor eerste Nederlandse IKEA Shop in Waalwijk20 november 2026
  • Britse distributeur huurt 3.756 m² logistiek van CityLink aan Vlotbrugweg 8 in Almere20 november 2026

Rubrieken

  • Achtergronden (143)
  • Corporate vastgoed (126)
  • Events (206)
  • Intern nieuws (45)
  • Juridische zaken (135)
  • Kantoren (370)
  • Logistiek (151)
  • Nieuws (582)
  • Personalia (124)
  • Podcast (14)
  • Retail (155)
  • Specials (1)
  • Transacties (188)
  • Uitgelicht (4)
  • Vastgoed in cijfers (14)
  • Vastgoedpolitiek (13)
  • Veilingen (10)
  • Werk (124)
  • Woningmarkt (329)

Nieuws of een tip? Stuur het de redactie.

Vastgoedkoerier.

Nieuws uit de wandelgangen van vastgoed-Nederland: intern nieuws van vastgoedpartijen, corporate vastgoed, juridische zaken, veilingen, personalia en events. Alle berichten met bronvermelding.

Ontvang het vastgoednieuws in uw mailbox.

Over · Tips & contact · Agenda · Vacatures · Privacy & disclaimer

© 2026 Vastgoedkoerier · Redactie: Roderick van Vleuten

  • Reactie
  • Herbloggen
  • Abonneren Geabonneerd
    Vastgoedkoerier

    Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.

  • Vastgoedkoerier
    Korte link kopiërenBekijk bericht in Reader
    Beheer abonnementenAanmeldenInloggen
    Deze inhoud rapporteren
    Deze balk inklappen
%d