Spring naar inhoud

Vastgoedkoerier

Nieuws over zakelijk vastgoed in Nederland en België: transacties, kantoren, logistiek, retail, huurrecht, personalia en marktanalyses

  • Nieuws
  • Intern nieuws
  • Corporate vastgoed
  • Achtergronden
  • Vastgoedpolitiek
  • Cijfers
  • Sectoren
    • Woningmarkt
    • Kantoren
    • Retail
    • Logistiek
  • Transacties
  • Juridische zaken
  • Veilingen
  • Personalia
  • Podcast
  • Gossip
  • Meer
    • Events
    • Vacatures
    • Uitgelicht
    • Werk
    • Specials
    • Agenda
    • Over
    • Tips & contact
Juridische zaken, Nieuws, Retail

Kringloop Huissen valt onder 230a, maar krijgt nog een jaar

Een kringloopwinkel met reparatiewerkplaats in een bedrijfshal in Huissen valt onder het 230a-regime, zodat verhuurder Excelsior Slijptechniek de huur per 1 maart 2026 mocht opzeggen. De kantonrechter verlengde de ontruimingstermijn wel tot 1 maart 2027.

Roderick van Vleuten
2 oktober 2026
14-21 minuten

Een kringloopwinkel met reparatiewerkplaats op een bedrijventerrein in Huissen (gemeente Lingewaard) valt niet onder de beschermende huurregels voor winkelruimte van artikel 7:290 BW, maar onder het lichtere regime van artikel 7:230a BW voor overige bedrijfsruimte. Dat besliste de kantonrechter van de Rechtbank Gelderland op 2 oktober 2026 (ECLI:NL:RBGEL:2026:8514). Verhuurder Excelsior Slijptechniek B.V. kon de huur daardoor met een opzegtermijn van drie maanden per 1 maart 2026 beëindigen. Toch hoeft de huurder, een vennootschap onder firma waarvan de naam in de gepubliceerde uitspraak is weggelaten, nog niet weg: de kantonrechter verlengde de ontruimingstermijn tot 1 maart 2027.

Partijen en advocaten

Verzoeker: [V.O.F.] en haar twee vennoten (geanonimiseerd)
Gemachtigde: mr. M.J.W. Kruyskamp, Stichting Univé Rechtshulp

Verweerder: Excelsior Slijptechniek B.V. (Huissen)
Advocaat: mr. I.J.M. Dankoor, Dankoor Advocatuur (Arnhem) · info@dankooradvocatuur.nl · 06-55806530

Instantie: Rechtbank Gelderland, kantonrechter (zittingsplaats Nijmegen) · Datum: 2 oktober 2026 · ECLI: ECLI:NL:RBGEL:2026:8514
Deelgebied: Huur overige bedrijfsruimte (230a) · Huur bedrijfsruimte (290) · Ontruiming & incasso

Advocaat in deze zaak? Wij nemen uw zienswijze op deze uitspraak en de betekenis ervan voor de vastgoedsector graag op. Mail Roderick van Vleuten via roderick@vastgoedkoerier.nl.

De zaak laat zien hoe zwaar de afspraken bij het sluiten van een huurcontract wegen bij de vraag welk huurregime geldt, en hoe een huurder die zich tegenover de gemeente presenteert als werkplaats, later moeilijk kan volhouden dat hij eigenlijk een winkel is. Ze laat ook zien dat een verhuurder met een nieuwe, beter betalende huurder in de wacht niet automatisch wint in de belangenafweging van artikel 7:230a BW.

De feiten: een kringloop met werkplaats op een bedrijventerrein

De huurder exploiteert een kringloopwinkel in een bepaald soort tweedehands artikelen; het precieze assortiment is in de gepubliceerde uitspraak geanonimiseerd. In 2019 kwam de onderneming via de gemeente Lingewaard in contact met Excelsior, die een pand in Huissen te huur had waarin de kringloop mogelijk kon worden gevestigd. Partijen gingen vervolgens met elkaar in gesprek.

In een e-mail aan de gemeente van oktober 2019 beschreef de huurder haar plannen. Volgens de weergave in het vonnis stond daarin dat het opknappen, repareren, wassen en schoonmaken van binnengekomen artikelen de hoofdzaak zou zijn, in een werkplaats met een eigen ingang en een waskamer. Daarnaast wilde de onderneming een haal- en brengservice aanbieden en de opgeknapte spullen uiteindelijk verkopen. Op termijn moest het een dagbestedingsbedrijf worden.

Begin november 2019 volgde een overleg tussen Excelsior, de huurder, de omgevingsdienst ODRA en de gemeente. Uit het gespreksverslag dat de kantonrechter aanhaalt, blijkt dat de gemeente worstelde met de vraag of een kringloop op deze locatie paste. Een kringloopwinkel kwam niet voor in de lijst van toegestane bedrijfsactiviteiten van het bestemmingsplan. De gemeente keek daarom naar het begrip productiegebonden detailhandel: verkoop van goederen die ter plaatse worden vervaardigd, gerepareerd of bewerkt, waarbij de winkelfunctie ondergeschikt is aan de productiefunctie. Na intern overleg met ruimtelijk beleid besloot de gemeente op basis van het ondernemingsplan te beoordelen wat de hoofdactiviteit was. Omdat de initiatiefnemers aangaven dat reparatie en de werkplaats voorop stonden, achtte de gemeente het initiatief passend binnen het bestemmingsplan.

Per 1 maart 2020 sloten partijen een huurovereenkomst. Het opschrift sprak van kantoor- en winkelruimte voor productiegebonden detailhandel en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW. Het gehuurde werd omschreven als bedrijfsruimte met inpandige kantoorruimte en buitenterrein. Het contract liep een jaar, met verlenging telkens met een jaar en een opzegtermijn van ten minste drie maanden. Van toepassing waren de algemene bepalingen voor kantoorruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW.

De huurder richtte de hal in met een winkelgedeelte en een reparatiewerkplaats, waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt binnengekomen artikelen schoonmaken en zo nodig repareren of opknappen. Bij brief van 24 november 2025 zegde Excelsior de huur op tegen 1 maart 2026. Volgens Excelsior was de huurder al sinds 15 juli 2025 bekend met de huuropzegging.

Procesverloop en verzoeken

De huurder stapte met een verzoekschrift naar de kantonrechter in Nijmegen. De mondelinge behandeling vond plaats op 2 oktober 2026; de kantonrechter, mr. M.J.C. van Leeuwen, gaf dezelfde dag de beschikking.

De huurder had haar verzoek getrapt opgebouwd. Primair vroeg zij de kantonrechter haar niet-ontvankelijk te verklaren in haar eigen verzoek om verlenging van de ontruimingstermijn, omdat er volgens haar helemaal geen 230a-ruimte was. Subsidiair wilde zij eveneens niet-ontvankelijk worden verklaard, maar dan omdat de huur onder het 290-regime pas tegen het einde van de tweede vijfjaarsperiode, op 1 maart 2030, opgezegd zou kunnen worden. Pas meer subsidiair vroeg zij om verlenging van de ontruimingstermijn met een jaar, tot 1 maart 2027.

Die constructie is in 230a-zaken gebruikelijk. Een huurder die meent dat hij 290-bescherming heeft, moet er toch rekening mee houden dat de rechter anders oordeelt. Het verzoek om verlenging van de ontruimingstermijn moet binnen een wettelijke termijn na de ontruimingsaanzegging worden ingediend; wie die termijn laat verlopen omdat hij op het 290-regime vertrouwt, kan zijn ontruimingsbescherming kwijtraken.

Excelsior stelde zich op het standpunt dat het om 230a-ruimte ging, dat de huurder dus ontvankelijk was, maar dat het verzoek om verlenging moest worden afgewezen omdat haar belang bij ontruiming zwaarder woog. Voor het geval de kantonrechter de termijn toch zou verlengen, vroeg Excelsior in een voorwaardelijk tegenverzoek de gebruiksvergoeding vast te stellen op € 2.720 per maand exclusief btw, of anders op € 2.571,96.

Standpunten van partijen

Volgens de huurder was het etiket 230a in het contract niet beslissend. Feitelijk gebruikte zij het pand als winkel met een werkplaats, waarbij het winkelgedeelte overheerste. Het vloeroppervlak van de winkel zou groter zijn dan dat van de werkplaats en de verkoop in de winkel zou de belangrijkste of zelfs enige bron van inkomsten zijn. De nadruk op de werkplaats in de contacten met de gemeente had zij naar eigen zeggen alleen gelegd om de kringloop planologisch op deze locatie mogelijk te maken.

Excelsior wees erop dat er bij de totstandkoming steeds was gesproken over dagbesteding, waarbij de producten die in de dagbesteding werden opgeknapt uiteindelijk zouden worden verkocht. Daarnaast voerde de verhuurder aan dat de huurder het pand onbehoorlijk gebruikte door verboden onderverhuur, en dat er een huurachterstand van € 27.830,88 was ontstaan over de periode december 2021 tot en met februari 2026. Die achterstand zou het gevolg zijn van een te laag betaald maandbedrag en van niet betaalde indexering.

Voor de belangenafweging voerde de huurder aan dat vervangende ruimte voor een onderneming van deze aard en indeling moeilijk te vinden is, dat het pand dicht bij een bushalte ligt die klanten en stagiairs veel gebruiken, en dat de onderneming een maatschappelijke functie heeft: mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werken in winkel en werkplaats, en scholen en huishoudens met een kleine beurs zijn klant. Bij ontruiming zonder vervangende ruimte zouden deelnemers aan de dagbesteding elders geplaatst moeten worden, zonder garantie dat dat voor iedereen lukt.

Excelsior betwistte die belangen. De huurder zou niet serieus genoeg naar andere ruimte hebben gezocht en via haar contacten met ketenpartners in de regio iets moeten kunnen vinden. De maatschappelijke functie zou in de afweging geen rol mogen spelen. Het eigen belang van Excelsior lag volgens haar bij een andere huurder die bereid was een hogere huur te betalen. De vaste lasten van de bedrijfsruimte stijgen jaarlijks, zodat verhuur tegen de huidige, lagere huur financieel niet haalbaar zou zijn, en de nieuwe huurder zou kunnen afhaken als het te lang duurt.

Overwegingen: 290 of 230a?

Het wettelijk onderscheid

De kantonrechter zette eerst het wettelijk kader uiteen. Artikel 7:290 lid 2 onder a BW omschrijft bedrijfsruimte als een gebouwde onroerende zaak, of een gedeelte daarvan, die krachtens de huurovereenkomst is bestemd voor de uitoefening van een kleinhandelsbedrijf, een restaurant- of cafébedrijf, een afhaal- of besteldienst of een ambachtsbedrijf, mits in de verhuurde ruimte een voor het publiek toegankelijk lokaal aanwezig is voor rechtstreekse levering van roerende zaken of voor dienstverlening. Alle gebouwde bedrijfsruimte die niet onder die definitie valt, is overige bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW.

Het verschil is groot. Voor 290-ruimte gelden de semidwingende regels van de artikelen 7:290 tot en met 7:310 BW: een huurovereenkomst van in beginsel vijf jaar met verlenging van nog eens vijf jaar (artikel 7:292 BW), opzegging alleen op wettelijke gronden (artikel 7:296 BW) en, bij tegenspraak van de huurder, een rechterlijke toets voordat de huur eindigt. Een huurovereenkomst voor 230a-ruimte kan daarentegen gewoon volgens het contract worden opgezegd. De huurder heeft alleen ontruimingsbescherming: hij kan de kantonrechter vragen de termijn waarbinnen hij moet vertrekken te verlengen, telkens met hooguit een jaar.

Gemengde huur: waar ligt het zwaartepunt?

In Huissen had het gehuurde volgens de kantonrechter kenmerken van beide categorieën. De winkel was voor publiek toegankelijk voor de aankoop van artikelen, wat bij 290-ruimte past; de reparatiewerkplaats paste bij 230a-ruimte. Partijen waren het erover eens dat het gehuurde niet in twee afzonderlijke ruimtes kon worden gesplitst. Het ging dus om een gemengde huurovereenkomst.

Volgens vaste rechtspraak moet bij een gemengde huurovereenkomst worden beoordeeld voor welk doel de ruimte in overwegende mate wordt gebruikt. Daarbij telt niet de naam die partijen aan het contract hebben gegeven, maar het gebruik. Het opschrift met de verwijzing naar artikel 7:230a BW had daarom geen zelfstandige betekenis. De kantonrechter keek naar alle omstandigheden: het gebruik dat partijen bij het sluiten van de huurovereenkomst voor ogen stond, het huidige gebruik en de inrichting van het gehuurde in verhouding tot dat gebruik. Ook de vraag met welke activiteit de huurder de meeste omzet behaalt, kan meewegen.

De voorgeschiedenis met de gemeente weegt zwaar

Doorslaggevend werd de voorgeschiedenis. Vast stond dat de huurder in haar contacten met de gemeente Lingewaard de nadruk had gelegd op reparatie en werkplaats, het 230a-deel dus. De stelling dat zij dat alleen deed om de kringloop planologisch mogelijk te maken, vond volgens de kantonrechter geen steun in de overige feiten. Op de zitting had de huurder zelf toegelicht dat de gemeente geen detailhandel toestond omdat het pand op een bedrijventerrein ligt, en dat zij dat ook zelf niet wilde. Het primaire doel van de onderneming was volgens haar eigen toelichting goede tweedehands producten beschikbaar te maken voor mensen met een kleine beurs. Dat wijst volgens de kantonrechter niet per definitie op uitsluitend verkoop. Bovendien bleek dat de huurder ook artikelen verhuurt en aan huis bezorgt.

Alles bij elkaar stond partijen bij het sluiten van de overeenkomst volgens de kantonrechter voor ogen dat de huurder het pand zou gebruiken om spullen op te knappen, waarbij verkoop vanuit het gehuurde niet, of niet in belangrijke mate, aan de orde was. Zonder andere aanwijzingen was de conclusie dat partijen een huurovereenkomst voor 230a-ruimte wilden sluiten.

Huidig gebruik verandert dat niet

Het feitelijke gebruik bracht daarin geen verandering. Dat het winkelgedeelte groter zou zijn dan de werkplaats, vond de kantonrechter niet doorslaggevend, omdat Excelsior onweersproken had gesteld dat het om één grote hal gaat waarvan het deel dat nu als winkel dient ook geheel of gedeeltelijk als werkplaats kan worden gebruikt. De stelling dat de winkelverkoop de belangrijkste of enige inkomstenbron is, had de huurder niet met stukken onderbouwd. Gegevens over bezoekersaantallen, verkopen, omzet of openingstijden ontbraken, net als jaarstukken. De kantonrechter vond het zonder onderbouwing ook niet aannemelijk dat voor het bieden van dagbestedings- en werkplekken voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt geen vergoeding wordt ontvangen en dat alle kosten, inclusief het inkomen van de vennoten, alleen uit verkoop worden betaald.

De conclusie: het gehuurde werd in overwegende mate gebruikt als 230a-ruimte. Excelsior had de huur daarom rechtsgeldig tegen 1 maart 2026 opgezegd. Omdat de huurder haar verzoek binnen twee maanden na de opzegging had ingediend, was zij ontvankelijk. De primaire en subsidiaire verzoeken werden afgewezen.

Overwegingen: verlenging van de ontruimingstermijn

Toetsingskader van artikel 7:230a lid 4 BW

Op grond van artikel 7:230a lid 4 BW wordt een verzoek om verlenging alleen toegewezen als de belangen van de huurder door de ontruiming ernstiger worden geschaad dan die van de verhuurder bij voortzetting van het gebruik. Het verzoek wordt in elk geval afgewezen als voortzetting van de verhuurder niet kan worden gevergd wegens onbehoorlijk gebruik, ernstige overlast of wanbetaling.

Geen onderhuur aangetoond

Het verwijt van verboden onderverhuur ging volgens de kantonrechter niet op. De huurder betwistte gemotiveerd dat er werd onderverhuurd. In het pand staan themanissen waarin artikelen van derden worden aangeboden, maar daaraan ligt volgens de huurder geen onderhuurovereenkomst ten grondslag. Excelsior onderbouwde haar stelling niet nader, zodat niet vast kwam te staan dat er sprake was van onbehoorlijk gebruik, laat staan van zodanig onbehoorlijk gebruik dat voortzetting niet van de verhuurder kon worden gevergd.

Geen wanbetaling: gedoogde lagere huur

Ook het beroep op wanbetaling faalde. Excelsior had geen tegenverzoek tot betaling van achterstallige huur ingediend, zodat de kantonrechter de achterstand niet inhoudelijk vaststelde. Wel moest worden beoordeeld of er voldoende grond was om het verzoek af te wijzen. Uit de toelichting van Excelsior op de zitting bleek dat partijen meermaals over de huurprijs hadden gesproken en op enig moment hadden afgesproken dat de huurder tijdelijk € 1.700 per maand zou betalen. Een latere verhoging naar € 2.000 kon de huurder volgens haar niet opbrengen. Vast stond dat de huurder vanaf maart 2025 € 1.875 exclusief btw per maand betaalde. Excelsior erkende ter zitting dat zij dat had laten doorlopen zonder actie te ondernemen.

Daarom mocht de huurder er volgens de kantonrechter van uitgaan dat Excelsior voorlopig akkoord ging met eerst € 1.700 en later € 1.875 per maand. Bovendien had Excelsior pas in 2026 aanspraak gemaakt op indexering over alle voorgaande jaren, berekend over een hogere huurprijs dan de huurder met op zijn minst gedogen van de verhuurder betaalde. Van wanbetaling die tot afwijzing zou moeten leiden, was geen sprake.

De belangenafweging valt uit in het voordeel van de huurder

In de afweging vond de kantonrechter het belang van de huurder voldoende aannemelijk: zij heeft tijd nodig om andere bedrijfsruimte te zoeken, en ontruiming heeft directe gevolgen voor de bedrijfsvoering en voor de mensen die er werken of geplaatst zijn. Het belang van Excelsior bij het binnenhalen van de nieuwe huurder achtte de kantonrechter eveneens aannemelijk, maar niet zo dringend dat uitstel onmogelijk was. Niet was gebleken dat de beoogde huurder dreigde af te haken, hoewel de oorspronkelijke ingangsdatum al was verstreken. Evenmin had Excelsior onderbouwd dat verhuur tegen de huidige prijs financieel niet langer haalbaar was. De belangen van de huurder wogen daarom zwaarder. De ontruimingstermijn werd verlengd tot en met 1 maart 2027.

Gebruiksvergoeding: wat werd betaald, niet wat een ander wil betalen

Omdat het verlengingsverzoek slaagde, moest de kantonrechter ook beslissen op het voorwaardelijke tegenverzoek. Na 1 maart 2026 bestaat er geen huurovereenkomst meer, zodat de gebruiksvergoeding niet per se aan het contract hoeft aan te sluiten. Het bedrag van € 2.720 leek voort te vloeien uit de afspraken met de beoogde nieuwe huurder, maar was nooit tussen Excelsior en de huidige huurder afgesproken. Het bedrag van € 2.571,96 was de geïndexeerde huur volgens Excelsior, maar gelet op het oordeel over de gedoogde lagere huur was niet gebleken dat de huurder dat bedrag verschuldigd was. De kantonrechter sloot aan bij de € 1.875 exclusief btw die de huurder laatstelijk betaalde en die Excelsior had geaccepteerd. Omdat partijen het erover eens waren dat indexering is toegestaan, komt daar vanaf 1 maart 2026 de jaarlijkse indexering bij.

Excelsior moet de proceskosten van het verzoek dragen, begroot op € 1.004 (€ 139 griffierecht en € 865 salaris gemachtigde). In het tegenverzoek draagt ieder de eigen kosten. De beslissingen zijn uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Juridisch kader in het kort

  • Artikel 7:290 lid 2 onder a BW – definitie van (winkel)bedrijfsruimte: kleinhandel, horeca, afhaal- of besteldienst of ambachtsbedrijf met een voor het publiek toegankelijk lokaal voor rechtstreekse levering of dienstverlening.
  • Artikel 7:291 BW – de regels van de afdeling zijn semidwingend: afwijking ten nadele van de huurder is in beginsel vernietigbaar, tenzij de kantonrechter goedkeuring geeft.
  • Artikelen 7:292, 7:293 en 7:296 BW – duur van vijf plus vijf jaar, opzegging met een termijn van ten minste een jaar en alleen op wettelijke gronden. Op dit regime baseerde de huurder haar subsidiaire stelling dat de eerste opzegmogelijkheid pas op 1 maart 2030 lag.
  • Artikel 7:230a BW – overige gebouwde onroerende zaken: geen huurbescherming, wel ontruimingsbescherming. Verzoek tot verlenging binnen twee maanden na de ontruimingsaanzegging (lid 1), verlenging telkens met hooguit een jaar, afweging volgens lid 4.

Eerdere vergelijkbare rechtspraak

De maatstaf dat beslissend is wat partijen bij het sluiten van de huurovereenkomst over het gebruik voor ogen stond, mede gelet op de inrichting van het gehuurde, gaat terug op de Hoge Raad. In een zaak over een terrein voor kolenopslag overwoog de Hoge Raad op 20 februari 1998 dat de toepasselijkheid van de regeling voor winkelruimte (toen nog artikel 7A:1624 BW, nu artikel 7:290 BW) afhangt van de bestemming die partijen bij het sluiten van de overeenkomst voor ogen had (ECLI:NL:HR:1998:ZC2595). Die lijn volgt de kantonrechter in Huissen, met de uitwerking dat het etiket in het contract niet doorslaggevend is.

Eerder in 2026 kwamen twee andere kantonrechters in vergelijkbare kwalificatiegeschillen tot het oordeel dat het 230a-regime gold. Op 24 juni 2026 oordeelde de Rechtbank Midden-Nederland over een gemengde huurovereenkomst met de bestemming bowlingcentrum, met bowlingbanen, horeca en een restaurant. Splitsing was daar niet mogelijk, het 230a-regime was van toepassing, en het verzoek om verlenging van de ontruimingstermijn werd afgewezen wegens wanbetaling (ECLI:NL:RBMNE:2026:3965). Het contrast met Huissen is leerzaam: daar strandde het verlengingsverzoek op betalingsproblemen, terwijl in Huissen de verhuurder zelf de lagere betalingen jarenlang had laten passeren.

Een dag eerder, op 23 juni 2026, kwalificeerde de Rechtbank Rotterdam een grote ruimte met onder meer een terminal, lounge, feestzaal en een café-restaurant als 230a-ruimte, omdat slechts een deel van de ruimte als café-restaurant was bestemd. Ook daar werd de ontruimingstermijn verlengd, tot en met 31 december 2026 (ECLI:NL:RBROT:2026:7465).

De planologische kant van het verhaal raakt aan een arrest van de Hoge Raad van 27 november 2015 (ECLI:NL:HR:2015:3424). Daarin ging het om een huurder van een bedrijfspand die het als horecaruimte wilde gebruiken, terwijl het bestemmingsplan dat in de weg stond; centraal stonden dwaling en de mededelingsplicht van de verhuurder. In Huissen speelde het bestemmingsplan een andere rol: niet als gebrek, maar als bewijs van wat partijen voor ogen stond. Juist omdat de gemeente detailhandel op het bedrijventerrein niet toestond en de huurder zich als werkplaats met productiegebonden detailhandel had gepresenteerd, viel de kwalificatie uit in het voordeel van de verhuurder.

Betekenis voor de praktijk

Voor huurders. Wat een huurder tegenover de gemeente verklaart om een vestiging planologisch mogelijk te maken, kan later in een huurgeschil tegen hem worden gebruikt. Wie zich als werkplaats met ondergeschikte verkoop presenteert, maakt het lastig om daarna huurbescherming als winkel te claimen. Wie toch meent dat het zwaartepunt bij de winkelverkoop ligt, moet dat met cijfers onderbouwen: omzetverdeling, bezoekersaantallen, openingstijden en jaarstukken. In deze zaak ontbraken die gegevens.

Voor verhuurders. Het opschrift 230a in het contract biedt geen garantie. De rechter kijkt naar wat partijen voor ogen stond en naar het werkelijke gebruik. Wel kan een zorgvuldig vastgelegde voorgeschiedenis, zoals hier het verslag van het overleg met de gemeente en de omgevingsdienst, doorslaggevend zijn. Daarnaast laat de uitspraak zien dat stilzwijgend gedogen van een lagere huur gevolgen heeft: een verhuurder die jarenlang een lager bedrag accepteert en pas bij het einde van de huur met een indexeringsnota komt, kan zich niet zonder meer op wanbetaling beroepen.

Voor beleggers en eigenaren van bedrijfshallen. Wie een hal wil vrijmaken voor een beter betalende huurder, moet er rekening mee houden dat een 230a-huurder tijd kan krijgen. Een concreet belang bij de nieuwe huurder weegt mee, maar de rechter verlangt onderbouwing: dreigt de kandidaat echt af te haken, en is de huidige huur financieel werkelijk onhoudbaar? Ontbreekt die onderbouwing, dan kan het belang van de zittende huurder, zeker bij een onderneming met dagbesteding en arbeidsparticipatie, zwaarder wegen. Ook de gebruiksvergoeding tijdens de verlenging volgt in beginsel wat partijen feitelijk deden, niet wat een nieuwe huurder bereid is te betalen.

Praktische tips. Leg de contractuele bestemming en de verwachte verhouding tussen winkel en werkplaats concreet vast, inclusief de omzetverdeling waar partijen van uitgaan. Bewaar verslagen van overleg met gemeente en omgevingsdienst. Reageer als verhuurder tijdig schriftelijk op afwijkende huurbetalingen en reken indexering jaarlijks door. Dien als huurder bij twijfel over het regime altijd tijdig een voorwaardelijk verlengingsverzoek in, zoals hier gebeurde.

Hoe nu verder

De huurder kan tot en met 1 maart 2027 in de hal in Huissen blijven, tegen een gebruiksvergoeding van € 1.875 per maand exclusief btw plus indexering. Artikel 7:230a BW biedt de mogelijkheid om opnieuw verlenging te vragen; of de huurder dat doet, of in de tussentijd andere ruimte vindt, blijkt niet uit de uitspraak. Of tegen de beschikking hoger beroep is ingesteld, is evenmin bekend.

Bron: Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBGEL:2026:8514
Extra bronnen: NOvA Advocatenzoeker – mr. I.J.M. Dankoor · ECLI:NL:HR:1998:ZC2595 · ECLI:NL:HR:2015:3424 · ECLI:NL:RBMNE:2026:3965 · ECLI:NL:RBROT:2026:7465

Dit delen:

  • Delen op X (Wordt in een nieuw venster geopend) X
  • Share op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend) Facebook
Like Aan het laden…
Tags: Advocaat: I.J.M. Dankoor, Deelgebied: Huur bedrijfsruimte (290), Deelgebied: Huur overige bedrijfsruimte (230a), Deelgebied: Ontruiming & incasso, Huurrecht, Kantoor: Dankoor Advocatuur, Kantoor: Stichting Univé Rechtshulp

Reacties

Iedereen kan reageren. Vul je naam en e-mailadres in; je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Reacties verschijnen na controle door de redactie.

Geef een reactie Reactie annuleren

Laatste nieuws

  • Verhuurde en lege winkel aan Amsterdamse Zeilstraat op 30 november geveild21 november 2026
  • CBS: 18.100 nieuwbouwwoningen opgeleverd in derde kwartaal, vergunningen vallen terug na junipiek20 november 2026
  • Provincie Utrecht stelt nieuwe Omgevingsvisie vast: ruimte voor energie-infrastructuur en proef met parallel plannen20 november 2026
  • Cushman & Wakefield: Lijnbaan klimt 18% in tophuur, Amsterdamse topstraten stabiel maar krap20 november 2026
  • IKEA huurt circa 2.400 m² bij Mandemakers voor eerste Nederlandse IKEA Shop in Waalwijk20 november 2026
  • Britse distributeur huurt 3.756 m² logistiek van CityLink aan Vlotbrugweg 8 in Almere20 november 2026

Rubrieken

  • Achtergronden (143)
  • Corporate vastgoed (126)
  • Events (206)
  • Intern nieuws (45)
  • Juridische zaken (135)
  • Kantoren (370)
  • Logistiek (151)
  • Nieuws (582)
  • Personalia (124)
  • Podcast (14)
  • Retail (155)
  • Specials (1)
  • Transacties (188)
  • Uitgelicht (4)
  • Vastgoed in cijfers (14)
  • Vastgoedpolitiek (13)
  • Veilingen (10)
  • Werk (124)
  • Woningmarkt (329)

Nieuws of een tip? Stuur het de redactie.

Vastgoedkoerier.

Nieuws uit de wandelgangen van vastgoed-Nederland: intern nieuws van vastgoedpartijen, corporate vastgoed, juridische zaken, veilingen, personalia en events. Alle berichten met bronvermelding.

Ontvang het vastgoednieuws in uw mailbox.

Over · Tips & contact · Agenda · Vacatures · Privacy & disclaimer

© 2026 Vastgoedkoerier · Redactie: Roderick van Vleuten

  • Reactie
  • Herbloggen
  • Abonneren Geabonneerd
    Vastgoedkoerier

    Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.

  • Vastgoedkoerier
    Korte link kopiërenBekijk bericht in Reader
    Beheer abonnementenAanmeldenInloggen
    Deze inhoud rapporteren
    Deze balk inklappen
%d