Spring naar inhoud

Vastgoedkoerier

Nieuws over zakelijk vastgoed in Nederland en België: transacties, kantoren, logistiek, retail, huurrecht, personalia en marktanalyses

  • Nieuws
  • Intern nieuws
  • Corporate vastgoed
  • Achtergronden
  • Vastgoedpolitiek
  • Cijfers
  • Sectoren
    • Woningmarkt
    • Kantoren
    • Retail
    • Logistiek
  • Transacties
  • Juridische zaken
  • Veilingen
  • Personalia
  • Podcast
  • Gossip
  • Meer
    • Events
    • Vacatures
    • Uitgelicht
    • Werk
    • Specials
    • Agenda
    • Over
    • Tips & contact
Juridische zaken, Nieuws

Hof Arnhem: geluidslek discotheek is gebrek, exoneratie geldt niet

Een verhuurder die een kelder onder nieuwe appartementen als discotheek verhuurt, moet zorgen dat er ook echt een discotheek in kan draaien. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat het geluidsprobleem een gebrek was vanaf de eerste dag, zodat de ROZ-exoneratie de verhuurder niet beschermt.

Roderick van Vleuten
27 oktober 2026
16-24 minuten

Een verhuurder die een kelder onder nieuwe appartementen verhuurt als discotheek, moet ervoor zorgen dat er ook echt een discotheek in kan draaien. Lukt dat niet omdat het geluid via de constructie naar de bovengelegen appartementen lekt, dan is er sprake van een gebrek dat er al vanaf de eerste dag van de huur was. Dat heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op 27 oktober 2026 beslist in een langlopend geschil tussen de Edese discotheekexploitant Famous Club Discotheek v.o.f. en haar vennoten enerzijds en de verhuurder, een in het arrest geanonimiseerde besloten vennootschap, anderzijds. Het hof oordeelt dat de verhuurder zich niet kan beroepen op de exoneratieclausule uit de ROZ-algemene bepalingen, kent de huurder een huurprijsvermindering van 25 procent en later 100 procent toe, verwijst de zaak naar een schadestaatprocedure en schrapt de dwangsommen en incassokosten die de kantonrechter had opgelegd. De ontbinding van de huurovereenkomst blijft wel in stand. Het arrest is op rechtspraak.nl gepubliceerd onder ECLI:NL:GHARL:2026:6939.

Partijen en advocaten

  • Appellanten (principaal hoger beroep): Famous Club Discotheek v.o.f., gevestigd in Ede, en haar twee vennoten (huurder)
    • Advocaat: mr. S. Besli, Besli Advocatuur (Ede) · s.besli@besli.com · 085-0580095
  • Geïntimeerde (appellante in incidenteel hoger beroep): [geïntimeerde] B.V. (geanonimiseerd), verhuurder
    • Advocaat: mr. S.J. van Susante, Stellicher Advocaten (Arnhem) · b.vansusante@stellicher.nl · 026-3777188
  • Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, locatie Arnhem, afdeling civiel recht (zaaknummer 200.346.533; in eerste aanleg kantonrechter Rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, zaaknummer 9962694)
  • Datum uitspraak: 27 oktober 2026
  • ECLI: ECLI:NL:GHARL:2026:6939
  • Deelgebied: Huur bedrijfsruimte (290) · Ontruiming & incasso

Advocaat in deze zaak? Wij nemen uw zienswijze op deze uitspraak en de betekenis ervan voor de vastgoedsector graag op. Mail Roderick van Vleuten via roderick@vastgoedkoerier.nl.

Een discotheek die er al sinds 1997 zat

De huurder exploiteerde sinds 1997 een discotheek in Ede, in een complex waarvan de verhuurder eigenaar is. Al in 2005 wilde de verhuurder het complex slopen en vervangen door nieuwbouw. Partijen spraken daar toen over en legden het resultaat vast in een memo van 21 juni 2005. Dat memo ging over geluidshinder en isolatie. Volgens de tekst zouden de nieuwe appartementen vooral bedoeld zijn voor jonge mensen, zou in de koop- en splitsingsakten worden vastgelegd dat de woningen boven horecazaken in het uitgaansgebied van Ede zijn gebouwd, en benadrukte de verhuurderszijde dat de horecahuurders hun primaire inkomstenbron vormden. Het belangrijkste punt: als de activiteiten in het gehuurde binnen de geldende milieuvergunning zouden passen, zou extra isolatie de verantwoordelijkheid van de verhuurder zijn.

De sloop ging in 2005 niet door. In 2014-2015 kwam de verhuurder opnieuw met plannen: een discotheek in de kelder, horeca op de begane grond en woningen op de eerste en tweede verdieping. In een overeenkomst van 13 september 2017 legden partijen de afspraken over beëindiging van de oude huur vast. De huurder kreeg een huurkorting van € 25.000 over de eerste vijf huurjaren, € 5.000 per jaar, en een schadevergoeding van € 7.500 per maand voor de periode dat zij niet over het gehuurde kon beschikken. Dezelfde dag sloten zij een nieuwe huurovereenkomst, met een huurprijs van € 4.166,67 per maand exclusief btw. Onder de bijzondere bepalingen werd verwezen naar het memo uit 2005 over geluidshinder.

Op de huurovereenkomst waren de algemene bepalingen huurovereenkomst winkelruimte en andere bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW van toepassing, in de versie van 17 september 2012. Artikel 11.3 van die bepalingen sluit aansprakelijkheid van de verhuurder voor schade door gebreken uit en ontneemt de huurder het recht op huurprijsvermindering en verrekening. Artikel 11.4 bevat uitzonderingen, waaronder de situatie dat het gehuurde op de ingangsdatum niet geschikt blijkt voor het overeengekomen gebruik door omstandigheden die aan de verhuurder zijn toe te rekenen.

Klachten van de bovenburen, metingen en een dwangsom

Na sloop en nieuwbouw kreeg de huurder op 4 december 2018 de sleutel. Op 22 december 2018 ging de discotheek weer open. Een maand later, op 18 januari 2019, voerde Omgevingsdienst De Vallei geluidsmetingen uit. Op 21 januari 2019 liet de omgevingsdienst de huurder per e-mail weten dat het geluidsniveau in de woningen boven de discotheek tijdens openingstijden volgens de eerste indicatieve metingen ver boven de norm uit het Activiteitenbesluit zou liggen, en drong aan op het inschakelen van een akoestisch adviesbureau. Vanaf maart 2019 kwamen de eerste bewoners boven de discotheek wonen, en een aantal van hen begon te klagen.

Partijen probeerden het probleem samen op te lossen. Op basis van metingen en een analyse van SPA-WNP Ingenieurs werden in mei 2019 geluidwerende voorzieningen aangebracht, waaronder een volledig nieuwe geluidsinstallatie en een geluidsbegrenzer die ingrijpt vanaf 98 dB(C), met een maximale piek van 102 dB(C). In juni 2019 liet de verhuurder nachtelijke metingen doen door het Ingenieursbureau voor Akoestiek en Geluidbeheersing. Een akoestisch rapport van Geluidrapport.nl van 3 september 2019 concludeerde dat de maatregelen de geluidreductie met ongeveer 10 dB hadden verbeterd en dat de bedrijfsvoering was aangepast zodat de geluidsniveaus beperkt bleven tot 100 à 102 dB(C). De huurder deed op 15 oktober 2019 een melding op grond van het Activiteitenbesluit milieubeheer; de omgevingsdienst liet op 17 oktober 2019 weten dat de melding voldeed en dat de bedrijfssituatie aan de geluidseisen voldeed.

Daarna volgden de coronasluiting vanaf 15 maart 2020 en een discussie over coronakorting, waarbij een huurachterstand ontstond. Op 15 februari 2022 sommeerde de huurder de verhuurder om het gehuurde zo te isoleren dat een discotheek kon worden geëxploiteerd zonder overlast voor de bewoners, onder verwijzing naar de afspraak uit 2005. Op 3 augustus 2022 maakte de omgevingsdienst het voornemen bekend een last onder dwangsom op te leggen, omdat overschrijdingen van de geluidsnormen tot 25 dB(A) waren gemeten. Op 1 maart 2023 vorderde de omgevingsdienst € 20.000 aan dwangsommen in. Kort daarna stopte de huurder met de exploitatie.

De doorslaggevende rapporten: geen doos-in-doos

In opdracht van de huurder onderzocht Geluid Plus Adviseurs de situatie. In een advies van 2 juni 2023 stelde het bureau vast dat de discotheek in de kelder ligt van een gebouw met betonnen vloeren en gevels, waarbij kolommen doorlopen tot onder de woningscheidende wanden van de appartementen. Volgens de metingen was in de discotheek een binnenniveau voor dansmuziek mogelijk van ten hoogste 77 dB(A) of 87 dB(C). Daarmee kon volgens het adviesbureau geen aanvaardbare discotheekexploitatie worden gevoerd. Het geluid bereikte de woningen vrijwel volledig via de constructie zelf, en vooral het basgeluid zette de constructie in trilling. Een hoger niveau zou alleen haalbaar zijn met een zogeheten doos-in-doosconstructie. Om tot een gewenst muziekniveau van ongeveer 100 dB(A) te komen, zou de geluidsisolatie met circa 23 dB(A) moeten verbeteren.

In een brief van 15 juni 2026 vatte Geluid Plus haar bevindingen samen. Voor een discotheek gaat het bureau uit van een muziekniveau van 98 dB(A)/108 dB(C) tot 103 dB(A)/113 dB(C). Het toegestane niveau van 77 dB(A) ligt volgens die brief 21 dB(A) lager dan nodig, en komt volgens een richtlijn van de Nederlandse Stichting Geluidhinder overeen met wat gebruikelijk is in een bruin café, een automatenhal of een sportkantine. Een doos-in-doosconstructie noemde het bureau essentieel voor de haalbaarheid van een discotheek in een woongebouw, maar die was er niet. Bij het ontwerp was daar geen rekening mee gehouden en de vrije hoogte van de kelder, 3.200 millimeter, was te beperkt om er een te bouwen. De conclusie van het bureau: een discotheek combineren met woningen moet met de grootste terughoudendheid gebeuren en is bouwkundig en financieel bijzonder uitdagend. Volgens Geluid Plus kwamen de eigen bevindingen overeen met een eerder rapport dat in opdracht van de verhuurder was opgesteld.

Wat de kantonrechter besliste

De verhuurder begon de procedure en vorderde betaling van achterstallige huur, ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming. De huurder vorderde in reconventie onder meer een verklaring voor recht dat het gehuurde gebrekkig was, herstel van het gebrek, huurprijsvermindering en schadevergoeding.

In een tussenvonnis van 1 februari 2023 (gepubliceerd als ECLI:NL:RBGEL:2023:480) oordeelde de kantonrechter al dat er een gebrek was, omdat de huurder werd beperkt in het geluidsniveau en daardoor geen volwaardige discotheekbeleving kon bieden. Maar de huurprijsvermindering strandde. De kantonrechter vond dat de huurder onvoldoende had gesteld, en bovendien kon de verhuurder zich volgens hem beroepen op de exoneratie van artikel 11.3. De uitzondering van artikel 11.4 gold volgens de kantonrechter niet, omdat de discotheek vanaf december 2018 aanvankelijk zonder problemen had gedraaid en het gebrek pas vanaf de zomer van 2019 zou zijn ontstaan, toen de huurder in het volume werd beperkt. Ontbinding wees de kantonrechter in dat stadium nog af.

In het eindvonnis van 31 juli 2024 (ECLI:NL:RBGEL:2024:5247) kwam de kantonrechter op dat laatste terug. Sinds februari 2023 betaalde de huurder geen huur meer en rond 1 juli 2023 had zij het gebruik van het gehuurde gestaakt. De kantonrechter ontbond de huurovereenkomst, veroordeelde de huurder tot betaling van € 11.849,43 en tot ontruiming op straffe van een dwangsom, en veroordeelde haar tot betaling van € 4.841,91 per maand vanaf december 2022 en van buitengerechtelijke incassokosten. Het verzoek van de huurder om terug te komen op de afwijzing van herstel, huurprijsvermindering en schadevergoeding werd niet gehonoreerd.

De huurder ging in hoger beroep, de verhuurder stelde incidenteel hoger beroep in. Een verzoek van de huurder om de uitvoerbaarheid bij voorraad van het eindvonnis te schorsen, wees het hof op 8 juli 2025 af (ECLI:NL:GHARL:2025:4238). In de hoofdzaak vond op 9 september 2026 een mondelinge behandeling plaats.

Ontbinding blijft staan, maar niet de verwijtbaarheid

De huurder had het gehuurde al ontruimd. In hoger beroep liet zij haar vordering tot herstel van het gebrek vallen en richtte zij zich op schadevergoeding en huurprijsvermindering. Zij voerde geen verweer meer tegen de ontbinding en ontruiming, die zij als voldongen feit beschouwde. Het hof legt dat zo uit dat de huurder de ontbinding als feit aanvaardt, maar niet erkent dat zij zelf wanprestatie heeft gepleegd. Het hof verwijst daarbij ter vergelijking naar de arresten van de Hoge Raad van 8 juli 2011 in de zaak G4/Hanzevast (ECLI:NL:HR:2011:BQ1684) en van 29 januari 2016 (ECLI:NL:HR:2016:152), die gaan over de gevolgen van een ongerechtvaardigde ontbindingsverklaring. Het gevolg is dat de door de kantonrechter uitgesproken ontbinding in stand blijft.

Het gehuurde was gebrekkig

De kernvraag was of het gehuurde een gebrek had in de zin van artikel 7:204 lid 2 BW: een staat of eigenschap van de zaak, of een andere niet aan de huurder toe te rekenen omstandigheid, waardoor het gehuurde niet het genot kan geven dat een huurder bij het aangaan van de overeenkomst mag verwachten. Het hof neemt als uitgangspunt dat beide partijen ervan uitgingen dat het gehuurde werd verhuurd als discotheek, zoals de huurder dat al sinds 1997 in de kelder van het oude gebouw deed. Het gehuurde moest dus geschikt zijn om een discotheek te exploiteren.

Uit de rapporten van Geluid Plus blijkt volgens het hof dat dat niet zo was. Een effectieve geluidreductie was alleen mogelijk met een doos-in-doosconstructie, maar daarvoor was de kelder niet hoog genoeg. Doordat het geluid vooral via de staande delen van het gebouw doordringt, kon de discotheek alleen binnen de toenmalige grenswaarden van het Activiteitenbesluit milieubeheer blijven als de muziek werd teruggebracht tot een niveau dat past bij een bruin café of een sportkantine. Zo’n beperking hoefde de huurder volgens het hof niet te accepteren. Het hof weegt mee dat de verhuurder de bevindingen van Geluid Plus niet heeft betwist, ook niet toen het hof daar tijdens de mondelinge behandeling naar vroeg.

De verweren van de verhuurder helpen niet. Dat zij als vastgoedonderneming geen bijzondere kennis van akoestiek had, dat de huurder als exploitant mogelijk meer wist van muziekgeluidreductie (wat de huurder betwistte) en dat de verhuurder bij de bouw rekening had gehouden met wensen van de huurder, ontslaat haar volgens het hof niet van de plicht om huurruimte te leveren die geschikt is voor het overeengekomen gebruik. Dat volgt volgens het hof uit artikel 7:204 BW en verder, maar ook uit het memo uit 2005, waarin de verhuurder de verantwoordelijkheid voor de isolatieproblematiek op zich had genomen en dat via artikel 14 van de huurovereenkomst van toepassing was. De kantonrechter had het verweer dat het memo niet van toepassing zou zijn op goede gronden verworpen. Evenmin relevant is dat het gehuurde na de verbouwing van betere kwaliteit was dan daarvoor; vóór de verbouwing waren er simpelweg geen appartementen boven de discotheek.

Opvallend is het laatste verweer van de verhuurder. Zij voerde aan dat zij de ruimte per 1 augustus 2025 had verhuurd aan ClubX B.V., die er ook een discotheek in zou gaan exploiteren. Tijdens de mondelinge behandeling bleek echter dat ClubX nog niet met de exploitatie was begonnen. Daaruit kan volgens het hof niet worden afgeleid dat de ruimte toch geschikt is voor een discotheek. Het hof bevestigt de verklaring voor recht dat er een gebrek is, maar spreekt die opnieuw uit in een door de huurder in hoger beroep aangepaste formulering die meer is toegespitst op de geluidsproblematiek.

Exoneratie werkt niet bij ongeschiktheid vanaf de ingangsdatum

Voor de vastgoedpraktijk is het oordeel over de exoneratieclausule het belangrijkst. Artikel 11.3 van de ROZ-algemene bepalingen sluit aansprakelijkheid voor schade door gebreken en het recht op huurprijsvermindering uit. Volgens artikel 11.4, derde gedachtestreepje, geldt die exoneratie echter niet als het gehuurde op de ingangsdatum van de huurovereenkomst niet geschikt blijkt voor het overeengekomen gebruik door omstandigheden die aan de verhuurder zijn toe te rekenen.

Waar de kantonrechter het gebrek pas liet beginnen in de zomer van 2019, toen de huurder in het geluidsvolume werd beperkt, kijkt het hof naar de oorzaak. Door de constructie was het gebouw zo gevoelig voor muziekgeluid dat een discotheek in de kelder onmogelijk was. Dat gebrek was er dus al bij het ingaan van de huur. Het hof voegt eraan toe dat artikel 11.4, anders dan de verhuurder betoogde, niet de voorwaarde stelt dat het gebrek bij aanvang van de huur bekend was of had moeten zijn bij de verhuurder. Artikel 11.3 is daarom niet van toepassing: de verhuurder is in beginsel aansprakelijk voor de schade en de huurder heeft in principe recht op huurprijsvermindering.

Tekortkoming, schadestaat en kennen of behoren te kennen

Het hof verklaart voor recht dat de verhuurder toerekenbaar tekort is geschoten, doordat zij het gehuurde bij aanvang heeft opgeleverd in een staat die niet voldeed aan het overeengekomen gebruik als discotheek. Volgens het hof kan de tekortkoming de verhuurder op grond van de verkeersopvattingen worden toegerekend (artikel 6:75 BW), omdat zij de ruimte als discotheek verhuurde terwijl exploitatie als discotheek feitelijk onmogelijk was. Bovendien had de verhuurder grondiger moeten onderzoeken of woningen boven een discotheek mogelijk waren, nu het juist haar plan was om het oude gebouw te slopen en te vervangen door een gebouw met appartementen op de eerste en tweede verdieping. Het hof wijst op de conclusie van Geluid Plus dat zo’n combinatie met de grootste terughoudendheid moet worden gerealiseerd. De verhuurder had het gebrek daarom behoren te kennen in de zin van artikel 7:208 BW. Omdat schade aannemelijk is, verwijst het hof naar een schadestaatprocedure, waarin de omvang van de schadevergoeding nader moet worden vastgesteld.

Huurprijsvermindering: 25 procent en daarna 100 procent

De huurder had al bij conclusie van antwoord, tevens eis in reconventie, huurprijsvermindering op grond van artikel 7:207 lid 1 BW gevorderd vanaf 1 maart 2019. Anders dan de verhuurder aanvoerde, was dat volgens het hof niet te laat. Uit WhatsApp-berichten tussen partijen, die de huurder in hoger beroep overlegde, bleek dat de verhuurder in ieder geval vanaf half februari 2019 op de hoogte was van klachten van bewoners en van de metingen die de gemeente half januari 2019 had verricht.

Vanaf 1 april 2023 heeft de huurder volgens het hof recht op een huurprijsvermindering van 100 procent. De dwangsom van € 20.000 die de omgevingsdienst op 1 maart 2023 invorderde, had de huurder gedwongen de exploitatie te staken; vanaf dat moment was exploitatie feitelijk onmogelijk.

Over de periode daarvoor was de huurder volgens het hof summier gebleven. Zij had bijvoorbeeld niet met omzetcijfers onderbouwd dat het aantal bezoekers tegenviel. Wel legde zij een overzicht van haar boekhouder over met gemiddelde maandomzetten over 2016 tot en met 2019 en het eerste kwartaal van 2020. Daaruit bleek niet dat de omzet in het nieuwe gebouw tot 1 januari 2020 lager lag dan in het oude, maar dat betrof ook maar een relatief korte periode. Omdat het volgens het hof wel aannemelijk is dat de forse beperking van het muziekniveau de huurder heeft gehinderd, door teruglopende bezoekersaantallen, lagere omzet en hogere kosten om bezoekers te trekken, stelt het hof de vermindering voor de periode van 1 maart 2019 tot en met 31 maart 2023 vast op 25 procent. Het hof laat die periode, conform de eis, op 1 maart 2019 beginnen. Geldt er een coronakorting, dan wordt eerst die toegepast en daarna de huurprijsvermindering.

Het dictum wijkt daar op één punt van af. Daarin verklaart het hof voor recht dat de huurder recht heeft op een huurvermindering van 25 procent over de periode van 1 maart 2019 tot 1 april 2023 en van 100 procent over de periode van 1 april 2024 tot en met 31 juni 2024. Zo staat het in de gepubliceerde tekst, ook al bestaat 31 juni niet. In de rechtsoverwegingen laat het hof de volledige vermindering ingaan op 1 april 2023, direct aansluitend op de periode van 25 procent. Het arrest licht het verschil tussen beide passages niet toe.

Hoeveel huur de verhuurder moet terugbetalen, kan het hof niet vaststellen; dat moeten partijen zelf berekenen. Over terug te betalen huur is wettelijke rente verschuldigd vanaf 31 augustus 2022, de dag waarop de huurder haar vordering in reconventie instelde, en voor later betaalde huur vanaf de datum van ontvangst. De verhuurder is volgens het hof geen partij te kwader trouw in de zin van artikel 6:205 BW, dus er is geen reden om de rente eerder te laten ingaan. Andersom kon de huurder, nadat de verhuurder in verzuim was geraakt, zelf niet meer in verzuim raken (artikel 6:61 lid 2 BW). Ook als zij met de huur achter liep, is zij daarover geen wettelijke rente verschuldigd. De veroordeling van de huurder tot betaling van € 4.841,91 per maand vanaf december 2022 kan daarom niet in stand blijven.

Geen bewijs voor drie huurvrije maanden

Op één punt kreeg de huurder geen gelijk. Zij stelde dat partijen naast de schriftelijke afspraken hadden afgesproken dat over de eerste drie maanden na ingebruikname van de nieuwe discotheek geen huur verschuldigd was. De verhuurder betwistte dat. De kantonrechter had de huurder tot bewijs toegelaten en oordeelde dat zij daarin niet was geslaagd, omdat de verklaringen van de vennoten als partijgetuigen tegenover die van de verhuurder stonden en voor de verklaringen van de vennoten de beperking van artikel 164 lid 2 Rv geldt.

Het hof sluit zich daarbij aan. Dat de verhuurder over de eerste maanden geen herinneringen of sommaties stuurde, levert volgens het hof geen steunbewijs op: de verhuurder had al eerder verklaard uit coulance niet op betaling te hebben aangedrongen omdat de discotheek nog moest worden ingericht. De stelling dat verhuurders van casco-bedrijfsruimte gebruikelijk de eerste maanden geen huur rekenen, was onvoldoende toegelicht, mede omdat de verhuurder al een huurkorting van € 5.000 per jaar over de eerste vijf jaar had gegeven. Bovendien vond het hof het onlogisch dat die korting wel in de huurovereenkomst was opgenomen en de gestelde extra korting niet, terwijl de vennoten verklaarden dat die afspraak vóór het op schrift stellen van de huurovereenkomst was gemaakt. De veroordeling tot betaling van € 11.849,43, vermeerderd met de wettelijke handelsrente, blijft daarom in stand. Ook de verklaring voor recht dat de verhuurder € 1.170,96 inclusief btw aan de huurder moet betalen, blijft staan; daartegen was geen grief gericht.

Geen dwangsom, langere ontruimingstermijn en geen incassokosten

De kantonrechter had aan de veroordeling tot ontruiming een dwangsom verbonden. Het hof ziet daar geen aanleiding voor, nu het gehuurde vanaf het begin een gebrek had, de huurder recht heeft op huurprijsvermindering tot 100 procent en op schadevergoeding, en de verhuurder geen aanspraak had op ontbinding en ontruiming. De ontruimingstermijn wordt verlengd tot twee maanden na de datum van het arrest. Het hof weet dat de huurder het gehuurde al heeft ontruimd, maar wil zo elke discussie over de gevolgen van een eventuele overschrijding van de oude termijn voorkomen.

Het incidentele hoger beroep van de verhuurder, gericht tegen het oordeel in het tussenvonnis dat de tekortkomingen van de huurder geen ontbinding rechtvaardigden, faalt. De verhuurder had daar geen belang bij, omdat de kantonrechter daar in het eindvonnis al op was teruggekomen, en bovendien was de verhuurder zelf eerder tekortgeschoten dan de huurder. Omdat de verhuurder grotendeels in het ongelijk wordt gesteld, heeft zij ook geen recht op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten.

De beslissing

Het hof vernietigt de vonnissen van de kantonrechter van 1 februari 2023 en 31 juli 2024, met uitzondering van enkele onderdelen van het eindvonnis, waaronder de betalingsveroordeling van de huurder, de ontbinding en de verklaring voor recht over het bedrag van € 1.170,96. In conventie veroordeelt het hof de huurder en de vennoten om het gehuurde binnen twee maanden na het arrest te ontruimen. In reconventie verklaart het hof voor recht dat de verhuurder toerekenbaar is tekortgeschoten, veroordeelt het de verhuurder tot vergoeding van de schade, op te maken bij staat, verklaart het voor recht dat de huurder recht heeft op de genoemde huurvermindering en veroordeelt het de verhuurder tot terugbetaling van te veel betaalde huur met wettelijke rente.

De verhuurder wordt veroordeeld in de proceskosten van beide instanties. Voor de eerste aanleg gaat het om € 1.384 aan griffierecht en € 5.297,50 aan advocaatsalaris (6,5 procespunten tegen € 815). Voor het hoger beroep gaat het om € 6.561 aan griffierecht, € 112,37 aan betekeningskosten en € 15.188 aan advocaatsalaris (4 procespunten, tarief V). De kosten moeten binnen veertien dagen worden betaald. Voor de wettelijke rente over de nakosten verwijst het hof naar de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2022:853). Het arrest is uitvoerbaar bij voorraad verklaard en werd gewezen door mrs. F.J. de Vries, S.C.P. Giesen en H.J. Heynen.

Betekenis voor verhuurders, ontwikkelaars en horecahuurders

Het arrest raakt een vraag die bij gemengde projecten met horeca in de plint of de kelder en woningen erboven steeds vaker speelt: wie draagt het risico als het beoogde gebruik in het nieuwe gebouw technisch niet haalbaar blijkt? Het hof legt dat risico in dit geval duidelijk bij de verhuurder-ontwikkelaar. Wie zelf kiest voor appartementen boven een bestaande discotheek en de ruimte vervolgens uitdrukkelijk als discotheek verhuurt, moet volgens het hof zorgen dat het gebouw daarop is berekend, of in ieder geval grondig onderzoeken of dat kan. Gebrek aan akoestische kennis en meedenken van de huurder bij het ontwerp nemen die verantwoordelijkheid niet weg.

Voor verhuurders die met de ROZ-modellen werken, is vooral de uitleg van artikel 11.4 van belang. De exoneratie voor gebreken geldt niet als het gehuurde al op de ingangsdatum ongeschikt was voor het overeengekomen gebruik door omstandigheden die de verhuurder zijn toe te rekenen. Het hof zoekt de ingangsdatum van het gebrek bij de bouwkundige oorzaak, niet bij het moment waarop het probleem zich in de praktijk voor het eerst liet voelen. Dat er in de eerste maanden nog geen bewoners boven de discotheek woonden, verandert daar niets aan. Bovendien stelt artikel 11.4 volgens het hof niet de eis dat de verhuurder het gebrek bij aanvang kende of had moeten kennen.

Voor huurders laat de zaak zien dat het loont om afspraken over geluid en isolatie schriftelijk vast te leggen en uitdrukkelijk in de huurovereenkomst te laten opnemen. Het memo uit 2005, dat via een bijzondere bepaling deel van de huurovereenkomst werd, speelde in beide instanties een belangrijke rol. Tegelijk toont de mislukte bewijslevering over de drie huurvrije maanden hoe moeilijk het is om mondelinge aanvullende afspraken te bewijzen als het schriftelijke contract wel een andere huurkorting regelt.

Ten slotte is de zaak een voorbeeld van hoe lang een huurgeschil kan duren. De eerste klachten dateren van begin 2019, de dagvaarding van 2022 en het arrest van eind oktober 2026. De omvang van de schadevergoeding moet nog in een afzonderlijke schadestaatprocedure worden vastgesteld, en hoeveel huur de verhuurder moet terugbetalen, moeten partijen zelf uitrekenen. Of tegen het arrest cassatieberoep wordt ingesteld, is niet bekend.

Bron: arrest Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 27 oktober 2026, zaaknummer 200.346.533, ECLI:NL:GHARL:2026:6939. Eerdere uitspraken in deze zaak: ECLI:NL:RBGEL:2023:480, ECLI:NL:RBGEL:2024:5247 en ECLI:NL:GHARL:2025:4238.

Dit delen:

  • Delen op X (Wordt in een nieuw venster geopend) X
  • Share op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend) Facebook
Like Aan het laden…
Tags: Advocaat: S. Besli, Advocaat: S.J. van Susante, Deelgebied: Huur bedrijfsruimte (290), Deelgebied: Ontruiming & incasso, Ede, Horeca, Huurrecht, Kantoor: Besli Advocatuur, Kantoor: Stellicher Advocaten

Reacties

Iedereen kan reageren. Vul je naam en e-mailadres in; je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Reacties verschijnen na controle door de redactie.

Geef een reactie Reactie annuleren

Laatste nieuws

  • Verhuurde en lege winkel aan Amsterdamse Zeilstraat op 30 november geveild21 november 2026
  • CBS: 18.100 nieuwbouwwoningen opgeleverd in derde kwartaal, vergunningen vallen terug na junipiek20 november 2026
  • Provincie Utrecht stelt nieuwe Omgevingsvisie vast: ruimte voor energie-infrastructuur en proef met parallel plannen20 november 2026
  • Cushman & Wakefield: Lijnbaan klimt 18% in tophuur, Amsterdamse topstraten stabiel maar krap20 november 2026
  • IKEA huurt circa 2.400 m² bij Mandemakers voor eerste Nederlandse IKEA Shop in Waalwijk20 november 2026
  • Britse distributeur huurt 3.756 m² logistiek van CityLink aan Vlotbrugweg 8 in Almere20 november 2026

Rubrieken

  • Achtergronden (143)
  • Corporate vastgoed (126)
  • Events (206)
  • Intern nieuws (45)
  • Juridische zaken (135)
  • Kantoren (370)
  • Logistiek (151)
  • Nieuws (582)
  • Personalia (124)
  • Podcast (14)
  • Retail (155)
  • Specials (1)
  • Transacties (188)
  • Uitgelicht (4)
  • Vastgoed in cijfers (14)
  • Vastgoedpolitiek (13)
  • Veilingen (10)
  • Werk (124)
  • Woningmarkt (329)

Nieuws of een tip? Stuur het de redactie.

Vastgoedkoerier.

Nieuws uit de wandelgangen van vastgoed-Nederland: intern nieuws van vastgoedpartijen, corporate vastgoed, juridische zaken, veilingen, personalia en events. Alle berichten met bronvermelding.

Ontvang het vastgoednieuws in uw mailbox.

Over · Tips & contact · Agenda · Vacatures · Privacy & disclaimer

© 2026 Vastgoedkoerier · Redactie: Roderick van Vleuten

  • Reactie
  • Herbloggen
  • Abonneren Geabonneerd
    Vastgoedkoerier

    Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.

  • Vastgoedkoerier
    Korte link kopiërenBekijk bericht in Reader
    Beheer abonnementenAanmeldenInloggen
    Deze inhoud rapporteren
    Deze balk inklappen
%d